Dutch subtitles (4 second re-sync) (moviesbyrizzo)
Rook je nog steeds?
Nee, daar ben ik te oud voor.
Hier. - Wil je je handtas?
Heb je een auto gekocht?
Nee, ik leen hem.
Wat is dat? - Niets.
Het is koud.
Ja.
Wat heb je? - M'n pols doet pijn.
Laat mij.
Jij wordt ook oud.
Kijk of ik genoeg plaats heb. - Plaats genoeg.
Stop! Wat doe je?
Weten de meisjes dat ik hier ben? - Nee.
Je zei het hen niet? - Ik was bang dat je niet zou komen.
Zoals de vorige keer.
Zet hem in de vierde.
Ik ben er. Zeg het hen.
Ik zou hen willen zien. - We gaan nu naar hen toe.
Waar? - We halen Lucie op en gaan naar huis.
Heb je geen hotel gereserveerd? - Nee.
Je moest het doen.
Ik wist niet zeker of je zou komen. - Hoezo?
Ik wist het niet zeker.
Luister. De vorige keer
kwam er iets tussen... - Het is niet erg.
Stop met het zoeken van excuses.
Omdat ik één keer heb afgezegd?
Er zijn verschillende redenen.
Het zal de meisjes plezier doen dat je bij ons blijft.
Ik wil niet storen.
Dat doe je niet.
Je moet toch langskomen om je koffer op te halen.
Kom droge kleren aantrekken.
Ze ging je een boete geven, ik moest een blokje om. En?
Ze is vertrokken.
Wist ze dat je zou komen?
Ga maar.
Misschien ging ze alleen naar huis.
Het is niet de eerste keer. Gisteren kwam ze pas om 23:00 uur thuis.
Dat is normaal op die leeftijd.
Nee, dat is niet normaal.
Wat heeft ze?
Al twee maanden maakt ze het me lastig.
Praat eens met haar.
Om te begrijpen wat er scheelt. - Als ze zich mij nog herinnert.
Ze houdt van je.
Nu nog steeds?
Wat doe je? Het is naar rechts.
Ik was verstrooid.
Je bent het al vergeten. - Ik dacht aan iets anders.
Marie-Anne. - Ja?
Laat dit niet in de auto liggen.
Nee, ik zei... Niet te hard!
Naar de andere kant?
Laat me niet schreeuwen.
Je doet me pijn. - Is Lucie er?
Nee.
Wacht...
Kom op, trekken.
Zo, we hebben het gevonden.
Kom op, trekken.
Ja, ja.
Fouad, je maakt het weer stuk.
Trek, harder. - Ik ga me pijn doen.
Nee, niet zo.
Eerst de ene kant en dan de andere.
Ik zal het laten zien. Dit...
Dit moet zo.
Zo.
Ze is droog.
Er moet olie op. Weet je waar dat is?
Vroeger stond het in een kast in de berging.
Ahmad.
Alles goed, Léa?
Wat ben je groot geworden.
Dag, meneer.
Je vriend doet uit de hoogte. Hoe heet hij?
Hij heet Fouad.
Dag, Fouad. Alles goed?
Naar binnen, Ahmad. En jij, Fouad, kom je spullen halen. Haast je.
Het stond niet in de berging.
Dan hebben jullie het verplaatst.
Er is olie in de auto van m'n vader.
Waar is het rek?
Het oude houten rek. - We hebben het weggedaan.
Echt? Er stonden boeken op van mij.
Al je spullen staan in de berging. Fouad, breng je spullen naar boven.
Ik vind het boven niet leuk. - Wat?
Ik vind het boven niet leuk. - Doe wat ik zeg.
Pas op voor de verf.
Was de vorige kleur niet beter?
Het is nog niet af. Ik moest stoppen met m'n pols.
Je had moeten wachten. Ik zou het gedaan hebben.
Om me bezig te houden.
Je wilde toch naar een hotel.
Ik doe het wel.
Je doet me pijn. - Sorry.
Het is goed zo. Bedankt. - Ja?
De sleutels. - Bedankt.
Ik heb boven droge kleren klaargelegd. Ga je omkleden, je vat nog kou.
Wat doe je daar?
Vooruit.
Jij slaapt boven, Lucie beneden.
Lucie, bel me terug.
Ik heb een verrassing voor je.
Je komt terug naar beneden wanneer Ahmad weg is.
Snel, alsjeblieft.
Verdorie.
Is dat de auto van je vader?
Ja.
Woon je hier? - Ja.
Met je vader? - Ja.
Hoelang al?
Sinds het begin van het schooljaar.
Maak je bed niet op. Ga beneden slapen.
Verdorie.
Naar boven, naar beneden.
Wat? - Naar boven, naar beneden.
Sorry.
Waarom kom je naar beneden? - Dat moest van de meneer.
Vraag het hem. Met z'n oude baard.
Er zijn beneden niet genoeg bedden.
Woon je samen?
Ja.
Dat zei je niet.
Hoezo? Ik schreef het in een mail.
Welke mail? - Geen idee.
Een mail die ik schreef. - Ik heb niets gekregen.
Waarom wou je liever naar een hotel?
Om je niet te storen.
Ik heb het je geschreven. - Ik heb niets ontvangen.
Vroeg je je niet af waarom ik de scheiding officieel wou maken?
Weet hij dat ik hier ben?
Ja.
Dan ga ik.
Zolang je hier bent, komt hij niet.
Als hij komt, laat hij het me weten.
Wanneer verstuurde je me die mail?
Geen idee.
Hij zit vast nog in je inbox.
Waarschijnlijk. Moet ik hem laten zien?
Ik vroeg je een hotel te reserveren. - De vorige keer deed ik dat en je kwam niet.
Ik moest afzeggen. - Hoeveel kostte het je?
Om hoe laat moet ik morgen in de rechtbank zijn?
Zou je niet blijven om met Lucie te praten?
Wanneer komt ze?
Geen idee. - Ik spreek morgen wel met haar af.
Ik had gehoopt dat je voor één keer je belofte hield.
Ik heb niets beloofd. - Mijn fout. Sorry.
Fouad, kijk uit waar je loopt.
Ik maak het huis niet vijf uur lang schoon om het in vijf minuten vuil te laten maken.
Kijk me aan wanneer ik tegen je spreek.
- We gingen dit halen.
Dat kan me niet schelen. Kom terug.
Kom hier, Fouad. - Ik wil naar huis.
Laat me. - Zo is het genoeg, Fouad.
Kom hier, Fouad.
Laat me. - Kalmeer.
Ik wil naar huis! - Je doet vervelend.
Houd op! Houd op!
Laat me!
Kijk wat je gedaan hebt. - Kan me niet schelen.
Houd op!
Houd op, Fouad. - Laat me los.
Ik wil naar huis. - Houd alsjeblieft op.
Sorry...! - Ik wil je excuses niet. Laat me los!
Je bent m'n moeder niet. - Alsjeblieft, Fouad.
Uit de weg, jij!
Genoeg! Fouad, zo is het genoeg!
Laat me! - Stop ermee. Onmogelijk!
Doe open!
Ik wil naar huis!
Ga, je komt nog te laat. - Ik doe het wel.
Ik zal het... - Ik doe het.
Met je pols...
Ga. - Houd op, ik doe het.
Ga maar.
Ik dacht dat je weg wou gaan.
Ik wacht op Lucie, daarna zie ik wel.
Ga maar.
Léa, wil je m'n schoenen buiten gaan halen?
Open de deur! - Vooruit.
Doe open!
Ik ga hoe dan ook weg.
Doe open!
Pas je op hen? - Maak je geen zorgen.
Doe open!
Bedankt. - Doe open!
Ik maak de deur stuk en ga weg!
Doe open!
Open!
Houd op, Fouad.
Pas op, ik doe open.
Wat is er?
Nou?
Waar ga je naartoe?
Wacht. - Laat me los.
Houd op. - Laat me!
Ik laat je los.
Laat me los. - Zeg me eerst waar je naartoe wil.
Rustig. Wat doe je, Fouad?
Waar wil je naartoe? - Ik wil weggaan.
Waarheen? - Naar huis.
Waar is dat?
In Parijs. Het is te ver. - Zwijg!
Er werd je niets gevraagd! - Dat wil ik hier niet. Begrepen?
Ik moet met hem praten, Léa...
Wat scheelt er, Fouad?
Wat is er? - Ik wil weg.
Moet ik naar huis bellen?
Er is niemand thuis.
Wat stoort je hier?
Is het omdat je op je kop kreeg?
Je was daarnet niet braaf.
Je stootte de verfpot om, haalde streken uit.
Of was jij het niet? - Het is niet door de verf.
Waardoor dan?
Is het omdat ik er ben?
Wil je dat ik wegga?
Dag, mevrouw. - Hallo.
Alles goed?
Het gaat. - Het vliegtuig had vertraging.
Is hij aangekomen? - Ja.
Hier.
Waar sta je? - Daar.
Waar? - Daar.
Laat het niet in de auto, het is niet veilig.
Ben je naar het ziekenhuis geweest? - Ja.
Hoe was het met haar? - Zoals gewoonlijk.
Heb je Fouad niet gebracht? - Waarom?
Hij belde om hem te komen halen.
Hij wou daar niet blijven.
Ik was boos op hem. Op allebei.
Ik kom hem vanavond halen. - Maak er geen drama van.
Het is de eerste keer dat hij belt. - Het is de eerste keer dat ik boos ben...
Ik heb het hem beloofd.
Ik zat fout. Vanavond maken we het goed.
Bel me als je langskomt vanavond.
Alles goed? - Ja.
Kijk naar de maïs!
M'n maïs is mooi!
Fouad? Houd op, Fouad!
Hier.
Geef hem dit. Pas op.
Hier.
Ik wil niet. - Je hebt je gesneden.
Ik heb me niet gesneden. - Jawel, er is overal bloed.
Ahmad, hij heeft in z'n vinger gesneden.
Gaat het beter?
Lucie!
Ahmad?
Hoe wist je dat ik het was?
Ik wist dat je zou komen. - Lucie, schatje.
Wil je ook wat, Lucie? - Nee, dank je.
Nee?
Neem er nog één. Je zal niet snel nog een echte Ghormeh Sabzi eten.
Tenzij jullie allebei een Iraanse man vinden.
En jij een Iraanse vrouw, Fouad.
Zou je het leuk vinden?
Nog meer? - Nee, het is goed.
Hoe zijn de Iraanse vrouwen?
De Iraanse vrouwen?
Ze lijken op mij.
Maar dan vrouwelijk.
Zo...
Is dat goed? - Doen ze altijd zo?
Met of zonder baard? - Zonder.
Wil je met Ahmad mee naar Iran?
Hoe is het daar?
Kom je altijd zo laat thuis?
Ik kom om te slapen. - Echt?
Ik kan nergens anders slapen.
Waarom wil je hier niet slapen?
Het is zoals jij.
Jij gaat ook liever naar je vriend. - Dit is m'n huis niet.
Bij je vriend ook niet.
Ik voel me hier niet op m'n gemak.
Ik ook niet.
Het is niet hetzelfde.
Het is moeilijk voor me om samen met de toekomstige man van m'n ex te zijn.
Dat is normaal.
Is ze gewoon je ex? - Ja.
Om het even. - Wat?
Je woonde jaren met haar samen en nu is het gewoon je ex.
Alles is veranderd.
We gingen uit elkaar.
Help je me even?
Je bent groot genoeg om het te begrijpen. - En ook om me niet de les te laten lezen.
Daarvoor ben ik hier niet.
Je moeder vroeg me om met je te praten om te weten waar je mee zit.
Waarom zou je mij meer vertellen? - Ze weet waar ik mee zit.
Ik wil die idioot niet iedere avond zien.
Lucie.
Ga zitten, alsjeblieft.
Is hij niet goed?
Geen idee. Ik ken hem niet.
Waarom noem je hem een idioot?
Wat heeft hij gedaan?
Hij deed niets.
Hij heeft hier niets te zoeken.
Je moeder wil met hem samenwonen.
Ze mag kiezen met wie ze dat doet. - Met wie ze wil?
En als hij een kind heeft en een vrouw die in coma ligt?
De mama van Fouad?
En als ze met iemand anders trouwt, zou dat je storen?
Het zou hetzelfde zijn.
Die kerel is je probleem niet.
Sinds m'n geboorte is m'n moeder driemaal van man veranderd.
Elke keer is het hetzelfde liedje.
Ze komen, blijven enkele jaren en gaan weg.
Kun je met haar praten?
Om wat te zeggen?
Om haar van mening te doen veranderen.
Liggen jullie nog niet in bed? Naar boven, Fouad, en slapen.
Nog twee minuten, alsjeblieft. - Twee minuten.
Goedenavond. - Goedenavond.
Welterusten. - Welterusten.
Kan je vanavond beneden slapen, Lucie?
Fouad slaapt boven met Ahmad.
Ik heb wat overgelaten, als je nog niet gegeten hebt.
Bedankt. - Wil je dat ik het opwarm?
Nee, bedankt.
Waar vond je al die kruiden?
Ik heb ze gekocht met de kinderen.
Je kookt nog steeds even goed.
Dat kan ik tenminste nog.
Hoe laat moeten we er morgen zijn?
Om 9:00 uur.
Je eet Ghormeh Sabzi niet met een vork.
Zo.
Heb je haar gesproken? - Ja.
En?
Wat denk je?
Ze vindt het niet leuk dat je hertrouwt.
Ze is bang
dat je er enige tijd mee samenwoont en... dat hij dan weggaat.
Zeg haar dat hij niet weg zal gaan.
Ik ben niet de juiste persoon om haar te overtuigen
gelukkig te zijn met je huwelijk.
Ik vraag haar niet gelukkig te zijn.
Ik wil weten wat ze heeft, wat ze zoekt.
Ze wil het huwelijk tegenhouden.
Ik moest er ook om lachen.
Probeer haar eerst te overtuigen voordat je beslist.
M'n besluit staat vast.
Fouad? - Ja.
Als je wil, kunnen we wisselen van bed.
Nee, het is goed.
Ik moet plassen. - Ga dan. Vooruit.
Vooruit.
Het is goed.
Heb je met haar dokter gesproken?
Ik zag alleen de verpleegster.
Wat zei ze? - Waarover?
Over het krabben aan haar buik.
Het gebeurde na m'n twee laatste bezoeken.
Het heeft misschien niets met het bezoek te maken.
Misschien is het onvrijwillig. - Zou dat je uitkomen?
Het spijt me.
Besef je wat je zegt?
Iets zeggen zonder na te denken en zich dan verontschuldigen is makkelijk.
Wat doe jij hier?
Ik kan niet naar boven, het is te donker.
Waarom wil je naar boven?
Ik zei hem met Ahmad boven te slapen. Zo slapen de meisjes samen.
Misschien wil hij niet slapen met een vreemde.
Maak je klaar, we gaan weg. - Ik ben moe, ik wil slapen.
Ik moest je komen halen. - Ik wil blijven.
Kom bij mij slapen.
Kom.
Laat het, Ahmad, we komen nog te laat.
De gootsteen is verstopt.
Dat kan wachten. We moeten er om 9:00 uur zijn.
Haast jullie, kinderen.
Ahmad...
Gaat het? - Ja.
Alles goed, kinderen?
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Samir.
Sorry, ik heb vuile handen.
Is hij weer verstopt? - Ik ontstopte hem.
Gewoon weer vastdraaien.
Geef je me de thee?
We brengen je naar school. - Doe geen moeite.
Ahmad, we zijn laat. - Ik ben klaar.
Maak jullie klaar, kinderen.
Er is een lek. - Het is er altijd geweest.
Je moet de dichting vervangen.
Laat maar, ik zorg ervoor.
Het is goed. Ga maar, ik zorg ervoor.
Oké.
Heb je al gegeten? - Nee, nog niet.
Kunnen we elkaar daarna zien? - Heb je geen les?
Ahmad. - Ik kom.
Ik kan spijbelen.
Om hoe laat ben je klaar? - Om 13:00 uur.
Zoek je iets? - Nee.
Wacht.
Oorlog.
Is dat niet de school van Lucie? - Ja.
Nooit! Kom op, Witje, dood ze.
Mama... - Vooruit.
Dag, kinderen. - Dag, Ahmad.
Dag, mama. Tot vanavond. - Dag, schat.
Dag, mama. - Laat zien.
Kom je, Fouad?
Dag.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
In de apotheek.
Hij kwam soms medicijnen voor z'n vrouw halen.
Wat had ze?
Ze was depressief.
Wat is er?
Wat? - Wat wil dat zeggen?
Bij ons is dat een glimlach. - Bij ons is dat uitlachen.
Waarom lach je? - Mis je de ruzies, schat?
Is het haar depressie?
Als het je stoort, keer ik meteen terug naar Teheran.
Alleen je haarkleur veranderde, de rest niet.
Moet ik uitstappen? - We zijn al laat.
Houd op.
Echt, hoe vond je hem?
Als je me zegt dat het serieus is, vertel ik het je.
Als het niet serieus was, was ik niet zwanger.
Mevrouw.
Is dat een grap? - Nee.
Deze aanvraag gaat alleen jullie persoonlijke situatie aan,
want er zijn geen kinderen uit jullie huwelijk.
Mevrouw Brisson doet afstand van de naam van haar man
en neemt haar meisjesnaam weer aan.
Mevrouw Brisson behoudt haar woning in de Rue de Paris 20 te Sevran.
De scheiding wordt effectief op 19 oktober 2012,
de datum van het vonnis. - Sorry.
Kunt u uw telefoon uitzetten, mevrouw?
Jullie behielden jullie persoonlijke spullen.
De resterende bezittingen werden verdeeld.
Jullie zijn in orde met de belastingen.
Jullie betalen elk de helft van de kosten.
Dit document bepaalt de gevolgen van de scheiding.
We moeten alleen nog de motivatie bekijken.
Is uw beslissing om te scheiden definitief, mevrouw?
Is uw beslissing ook definitief, meneer?
Bij gevolg spreek ik de scheiding uit, gebaseerd op artikel 230 van het wetboek.
Ik bekrachtig het bijgevoegde document.
Ik geef de transcriptie... - U moet hem echt uitzetten.
Sorry.
Marie, ik ben het.
Ze brachten de koffer, maar hij is stuk.
Ik weet niet of er iets ontbreekt,
of ik hem moet aannemen of niet.
Bel me.
Is het goed?
En als er iets ontbreekt? - Heeft hij een verzekering?
Geen idee.
Neemt u hem of breng ik hem terug naar de luchthaven?
Een handtekening, alstublieft.
Hier.
Alles goed? - Ja, waarom?
Uw ogen. - Allergisch voor verf.
Verander van beroep.
Lucie...
Alles goed?
Moet ik hier zijn voor de bus naar Tajrish?
Alles goed? - Wat doe je hier?
Je vraagt nooit om nieuws...
Wanneer kwam je aan? - Gisteren.
En zonder het te laten weten.
Herken je haar?
Wat is ze groot geworden!
Hebben jullie al gegeten?
Waarom denk je dat we hier zijn?
Wat een mooi meisje...
Weet je nog? Hij nam je mee hierheen op de fiets.
Het is niet Léa, het is Lucie.
Vergeef me, juffrouw.
Toen verwarde je hen ook al.
Ga zitten. - En Valeria?
Ze komt.
Je vriend is hier. - Wie?
Valeria, hoe gaat het?
Hallo, alles goed? - Hoe gaat het?
Ik heb je gemist.
Herinner je je Lucie nog?
Kleine Lucie.
Niet zo klein meer. - Wat ben je mooi geworden.
Zijn jullie nog steeds samen?
We hebben iets gemeenschappelijks waardoor we samen blijven.
Wat, op jullie leeftijd?
De kleur van onze vlaggen.
Wat zegt hij? - Te veel, ik luister niet meer.
Hoe gaat het met je moeder? - Het gaat.
Zijn jullie naar de rechtbank geweest? - Ja.
Is het gebeurd? - Het was al gebeurd.
Hou je nog steeds van ravioli?
Wat is er?
Ik vind die kerel niet zo onaardig.
Hij zal nu helemaal in de war zijn.
Verplaats je in zijn positie.
Tussen z'n vrouw en de zorgen van z'n zoon...
Hoe gaat ze met een getrouwde man trouwen?
Je zei me dat ze in coma ligt. - Ze is niet dood.
Wie weet sterft ze niet.
Dat is zijn probleem.
Weet je waarom ze in coma ligt?
Nee.
Hoe moet ik dat weten?
Zei m'n moeder je niets?
Nee.
Ze pleegde zelfmoord.
Vanwege haar depressie?
Wat is er, Lucie?
Kijk me aan.
Sta op, we gaan een luchtje scheppen.
Wat is er? - We gaan naar buiten.
Sta op, Lucie. Kom.
Breng haar naar achter.
Waarom zegt ze tegen niemand dat z'n vrouw zelfmoord pleegde?
Rustig maar... - Ze is bang dat ze het te weten komen.
Wat dan?
Ze pleegde zelfmoord omdat ze samen zijn.
Daar moet je niet met zoveel zekerheid over spreken.
Zeker niet op jouw leeftijd.
Zeg dan niet dat ik groot geworden ben.
Het spijt me.
Ik wil niet dat ze samen zijn.
Denk je dat dat van ons afhangt?
Ik beteken niets in dit verhaal. - Als ze trouwen...
kom ik nooit meer in dat huis.
Je moeder is zwanger van hem.
Nee, je liegt.
Wacht.
Wacht, zeg ik. - Weet je waarom ze met die klootzak is?
Omdat hij op je lijkt.
Marie, pak je de sleutels uit m'n zak? De andere.
Goedenavond. - Goedenavond.
Je bent kletsnat. - Ja.
Het begon pijpenstelen te regenen.
Wil je een koffie?
Ik kom gewoon m'n koffer halen.
Ik vertrek meteen, nu er nog metro's zijn. - Hier.
Wacht je niet tot het ophoudt met regenen?
Het zal niet snel ophouden.
Is Lucie al thuis? - Nee. Let op.
Hij was kapot toen ze hem brachten.
Heb je haar vrienden gebeld?
Nee, dat heb ik al zo vaak gedaan. Ik durf niet meer.
Heb je haar gesproken? - Ja.
Heb je een stuk koord voor m'n koffer?
Er zijn nog koffers in de berging.
Neem er een.
Slapen de kinderen? - Nee.
Doe je het licht aan?
Roep je de kinderen voor hun cadeaus?
Fouad ook? - Natuurlijk.
Normaal gezien zou hij niets krijgen. - Ik vond iets voor hem.
Mag ik vragen het niet te geven?
Waarom?
Hij was stout.
Hij verdient straf.
Ze deden het samen. Straf ze allebei.
Ik kan alleen over mijn zoon oordelen.
Wat deden ze?
Ze gingen zelf het cadeau in de koffer halen.
Het was er daarnet nog. - Ik legde het terug.
Het laten passeren is te gemakkelijk.
De koffer stond open, ze lieten zich verleiden.
Ik vraag hen zich te verontschuldigen.
Zo leren ze er met excuses vanaf te komen.
Ik zei hen al dat ik cadeaus voor hen had.
Ik kan nu niet meer terug.
Leg het naast je neer.
Ik heb hen al genoeg gestraft.
Ik vroeg het gewoon.
Goedenavond. - Goedenavond.
Goedenavond, kinderen. - Nee.
Eerst moeten jullie je verontschuldigen.
Ik verontschuldig mij.
En jij?
Ik pakte het niet. - Maar je was erbij, toch?
Ik was het niet. - Maakt niet uit.
Jullie waren samen, je kon haar zeggen het niet te doen.
Ik verontschuldig mij.
- Kijk naar hem.
Ik verontschuldig mij. - Ik verontschuldig mij.
Kom jullie cadeaus maar halen.
Kom.
Je deed alsof ik ze had gepakt.
Ik zei gewoon dat ik het niet was.
Dus was ik het. - Jij was het.
Nee. Jij zei me dat de koffer open was.
Anders had ik het niet gedaan.
Had niet naar me geluisterd. Had ze niet gepakt.
Ik weet waarom je opgewonden bent.
Je kreeg geen helikopter, alleen maar kleurpotloden.
Zwijg!
Gek. - Zwijg.
Je bent geschift. - Zwijg.
Het is dezelfde maat van vier jaar geleden.
Ik heb nog dezelfde maat. - Ik heb er ook een voor Lucie.
Ik zal het later aan haar geven. - Bedankt, Ahmad.
Je zou niet moeten roken.
Ze kwam nog nooit zo laat.
Ik ga haar halen. - Waar?
In de buurt, op straat, aan de metro. Waar zijn de sleutels?
Jij had ze. - Mag ik meekomen?
Ja.
Als je wil.
Misschien wil ze niet met hem terugkomen.
Waarom huilde ze in het restaurant?
Wie zei je dat?
Ik belde Shahryar. Hij zei dat ze plots begon te huilen.
Ze was nog nooit zo laat.
Wat zei je tegen haar?
Je zei haar niet dat je zwanger bent.
Zei jij het haar?
Door het te zeggen dacht ik dat ze het zou loslaten...
Daarom is ze nog niet thuis.
Je had het niet moeten zeggen. - Wist ik niet.
Het is geen geheim meer.
Ze was het toch te weten gekomen.
Maar niet in die toestand.
Je zwangerschap is haar probleem niet.
Wat dan wel?
Wat is haar probleem?
Ze lijkt alles te weten. - Wat, alles?
Ik kan de sleutels niet vinden. - Zoek ze.
We hebben het er later over. - "Ze weet alles." Leg uit.
Ik begrijp je niet.
Ze zegt dat z'n vrouw zelfmoord pleegde vanwege je relatie met hem.
Ze pleegde zelfmoord omdat... - Ik bel je morgen, oké?
Daar zijn de sleutels niet.
Ik heb ze. - Wat doe je daar dan?
Wat ik hier doe?
Stoort het iemand dat ik hier ben?
Nee, maar... - Het is goed.
Wacht, ik kom.
Wat?
Z'n vrouw was al lang depressief.
Telkens als ik m'n kleren bracht, zag ik dat het niet goed ging.
Waarom ging het niet goed?
Hoezo, waarom?
Laat maar. - Zeg het hardop, of zeg het niet.
Je zegt dat je, telkens als je haar zag...
Ik zeg dat het niet goed met haar ging.
Het ging niet goed met haar. - Houd op...
Het zou je plezier doen als het mijn schuld was.
Ik wil niets meer horen.
Ik moet achterhalen waar je dochter mee zit.
Ik zeg wat er scheelt. Dat is alles.
Ze heeft het mis.
Ik moet haar spreken. - Om wat te zeggen?
Dat ze het slikt?
Geloof je me niet?
Maakt dat wat uit? Zij...
Waarom geloof je me niet?
Ik geloof niet dat een vrouw met een kind zelfmoord pleegt door een depressie.
Jij zegt me dat?
Ben je vergeten in welke staat je was?
Ze probeerde het al toen haar kind negen maanden oud was.
Toen was ik met jou.
Haar depressie begon na de bevalling.
Wil je weten welke geneesmiddelen Samir voor haar kwam halen?
Hoelang blijf je in Parijs?
M'n retourdatum ligt nog niet vast.
Moest je echt komen? Kon je geen beroep doen op een advocaat?
Ja, maar ik kwam liever.
Ik wou de kinderen en Marie zien.
Om alles goed af te sluiten.
Het lijkt nog niet voorbij te zijn.
Het lijkt alsof er nog iets is tussen jullie. - Nee.
Waarom denk je dat?
Als twee mensen elkaar na vier jaar weer zien
en weer ruzie maken, dan is er nog iets.
We maakten ruzie door Lucie. - Ik ben het probleem van Lucie.
Nee, het is een misverstand. - Waarover?
Mag ik het niet weten?
Nee. - Zeg het dan. Marie draagt m'n kind.
Ze rookt, is gestresst. Het is niet goed. - Ik maak me ook zorgen.
Vroeger rookte ze niet.
Het meisje mag haar moeder niet kapotmaken. Het probleem...
Er is geen probleem, het is een misverstand.
Een verdomd misverstand dat ons leven al maanden verpest.
Marie-Anne zal het je vertellen. - Ik wil haar er niet bij betrekken.
Ze stelt zich vragen bij de zelfmoord van je vrouw.
Ze denkt dat het vanwege onze relatie is?
Je weet het dus.
Ik heb jullie gehoord. - Echt?
Ze deed het vanwege een stom voorval met een klant.
Ze was depressief...
Als ze niet depressief was, had ze het niet voor zoiets gedaan.
Ik kan het niet helpen dat Lucie me niet gelooft.
Ik zal m'n werkneemster naar haar sturen, zij was er die dag.
Waarschuw de politie...
Is ze ooit al niet gekomen?
Het is de eerste keer.
Misschien is ze naar haar vader.
In Brussel?
Is hij niet meer in Parijs?
Hij ging terug naar Brussel. - Is dat een mogelijkheid?
Nee.
Ze hebben geen goede verhouding.
Moet ik bellen?
Jij moet het doen.
Het zou me verbazen dat ze in Brussel is.
Oké, ik doe het.
Geef me het nummer.
Shahryar heeft gebeld. Je moet terugbellen.
Waar is de telefoon? - In de keuken.
Hoe komt ze aan dat idee? - Welk idee?
Van Céline haar zelfmoordpoging.
Ik weet het niet.
Nee. Oké, bedankt.
Bedankt. Dag.
Hier. - Wat is dat?
Het nummer van haar vader.
Wees voorzichtig, hij heeft een zwak hart. - Ze is bij Shahryar.
Ze ging naar het restaurant en hij nam haar mee naar huis.
Hij belde tweemaal. Waarom zei hij het niet?
Hij wist dat ik bezorgd was. - Ik leg het uit...
Waarom zei hij het niet?
Ik was ongerust. Waarom zei hij het niet?
Ik leg het uit...
Wat ga je me uitleggen? Wat?
Wat is er? - Niets.
Ik vroeg je het aan mij te vertellen.
Ik vraag je je stem niet te verheffen.
Waarom zei hij het me niet? - Hij had het beloofd aan Lucie.
Bij wie? - Ze bleef als Shahryar het voor zich hield.
Hij verbergt een meisje zonder het te zeggen? - Hoezo, verbergen?
Waarom verbergt hij haar? - Hij had medelijden.
En haar moeder dan? - Waar zijn de autosleutels?
Waar ga je heen? - Ze moet hierheen komen.
Marie... - Voor een goed gesprek.
Nu? - Ja.
Ze weet niet dat wij het weten. - Kan me niet schelen!
Ze moet beseffen wat ze me aandeed.
Ik heb niets met die zelfmoord te maken.
Als jij gaat, komt ze niet mee. - Dan bel ik de politie.
Dan brengen ze haar vanavond terug en begint het later opnieuw.
Ze komt terug of ze gaat naar haar vader in Brussel.
Ze komt niet terug zolang ik hier ben.
Kom binnen.
Goedenavond. - Je deed er lang over.
Heb je geen paraplu? - Nee.
Daar is goed.
Hoe ben je gekomen?
Met de metro. - En een taxi?
Ik kon er geen vinden.
Je werkte je in de nesten...
Slaapt ze al?
Ja. - Wanneer is ze gekomen?
Laat maar. Ze zocht je vast.
En je laat niets weten?
Haar moeder was ongerust.
Hoe kan ik je bellen zonder mobiel?
Ik heb gebeld, maar je was niet thuis.
Als ik haar moeder had gebeld, was ze midden in de nacht vertrokken.
Wat is er met haar?
Ze zit met iets.
Sorry dat ik je wakker maak. Je moeder wacht.
Ze wou je komen halen, maar ik vroeg het niet te doen.
Vooruit, sta op.
Waar is je jas? - Ik ga daar niet heen.
Ik wil vanavond niet naar huis.
Ik bel haar en je praat met haar.
Marie-Anne, blijf aan de lijn.
Ik blijf hier vannacht.
Waarom leg je op? - Zij legde op.
Kom, we gaan. - Nee.
Sta op, we moeten praten.
Luister goed naar wat ik ga zeggen.
Herinner je je m'n laatste maanden met je moeder nog?
Herinner je je het nog?
Weet je nog hoe ik was? - Ja.
Ik was er slecht aan toe.
Ik werkte niet meer, ging niet meer naar buiten.
Ik wou niet meer bestaan.
Als je moeder zegt dat die vrouw zelfmoord pleegde vanwege een depressie,
begrijp ik dat zeer goed.
Zelfs al had ze een kind. - Dacht je toen vaak aan zelfmoord?
Dat is gebeurd.
Dacht je er nooit aan een wasmiddel te drinken waar Léa en ik bij waren?
Wat?
Denk je dat een vrouw die naar de stomerij van haar man gaat
en een fles wasmiddel leegdrinkt in het bijzijn van haar zoon...
dat doet omdat ze wil sterven?
Waarom nam ze geen medicijnen om in bed te sterven?
We kunnen er de hele nacht over praten.
Het zijn gewoon veronderstellingen.
Morgen zien we de werkneemster van Samir. Ze moet je iets zeggen.
Zeg dat ik weg ben en dat ze kan terugkomen.
Het is beter dat Fouad en ik hier even niet meer wonen.
Kom, Fouad.
Zo is het genoeg. Je komt mee. - Laat me los.
Kom mee, zeg ik.
Zo is het genoeg, Fouad.
Laat los.
Bedankt. Wat heeft dat te betekenen?
Als ik zeg dat we uitstappen, stap je uit. Kijk me aan.
Je moet luisteren.
Laat me los. - Wat?
Laat me los. - Wat zeg je?
Laat me los.
Doe dit nooit meer.
Kijk me aan. Wat heeft dat te betekenen?
Pak je kussen. - Nee.
Wat is er?
Wat is er, Fouad?
Spreek. - Ik wil terug naar Marie.
Nu moeten we even naar huis.
Je zei dat ons huis voor altijd daar was.
Ja, maar het is veranderd.
Is het door die meneer?
Door mijn stommiteit van gisteren? - Nee.
Waarom houdt Lucie niet van je?
Ze denkt dat ik haar mama zal wegnemen.
Maar ze houdt niet van haar mama. - Wel waar, zoals alle kinderen.
Jij mist je mama ook.
Maar ze is niet meer bij ons.
Wil je haar morgen gaan bezoeken? - Nee.
Waarom niet?
Ik ben bang voor haar. - Voor je mama?
Ze is dood.
Zoiets moet je niet zeggen.
Als ze dood was, zouden ze die apparaten weghalen.
Als we de apparaten weghalen, sterft ze dan?
Waarom halen ze die apparaten niet weg?
We weten niet of...
of ze zo wil leven of dat ze wil sterven.
Ze zou willen sterven.
Waarom zeg je dat? - Daarom deed ze het, ze wou sterven.
Sorry, papa.
Kijk.
Dit is de vlek.
Werkte z'n vrouw ook in de stomerij? - Ja, al enkele dagen.
Samir zei haar te komen om haar zinnen te verzetten.
Die dag had Céline ruzie...
Céline is de vrouw van Samir? - Ja.
Ze had ruzie
omdat een klant zei dat de stomerij de vlek had gemaakt.
Céline zei dat de vlek er al was.
Is dat alles?
Ik zei dat we de jurk opnieuw gingen wassen en dat ze morgen terug moest komen.
Céline zei: "Waarom zeg je dat?
Jij bent de bazin niet. Jij moet dat niet zeggen.
De stomerij maakte de vlek niet."
En ze gooide de jurk op straat.
De klant belde de politie om een klacht in te dienen.
Ik wilde weggaan.
Werkt u zwart? - Ja.
Van Céline moest ik blijven om te getuigen.
Om te zeggen dat de vlek er al was en wij het niet waren.
Ik belde stiekem naar Samir en zei hem te komen.
Samir is gekomen en verontschuldigde zich bij de klant.
We geven u geld voor een nieuwe jurk.
De klant zei: "Op één voorwaarde.
Céline moet zich excuseren."
Céline wilde niet.
Ze schreeuwde tegen mij en vroeg waarom ik Samir had gebeld.
Ik nam m'n spullen om weg te gaan.
Samir kwam en nam m'n hand...
Hij zei: "Jij blijft."
En hij zei tegen z'n vrouw weg te gaan.
Hij stuurde haar weg waar de klant bij was...
Ik ben gebleven.
Hoeveel dagen voor haar zelfmoord was dat?
Vier of vijf dagen voordien.
Mag ik gaan? - Bedankt.
Schenk je ons thee in?
Hij komt eraan.
Zo is een depressie.
Een niemendalletje is genoeg om het in gang te zetten.
De dag voor haar zelfmoord...
stuurde ik haar al de liefdesberichten die Samir en mama elkaar gestuurd hadden.
Wat ga je nu doen?
Ik ga naar Brussel. - Doe niet zo stom.
Je houdt het er geen twee dagen uit. Ga terug naar je moeder.
Het is mijn schuld dat ze dood is. Ik kan de confrontatie met hem niet aan.
Ik kan z'n zoon niet in de ogen kijken.
Ga zitten.
Moet ik je helpen? - Zeg het niet tegen m'n moeder.
Luister. Ga zitten.
Ga zitten!
Ga zitten.
Ik had het niet moeten zeggen. - Wacht... Luister...
Of je houdt het voor jezelf
en je leven wordt een lijdensweg.
Of je vertelt alles aan je moeder.
Wat maakt het uit?
Misschien beïnvloedt het haar beslissing om te trouwen.
Die is al genomen. Ze is zwanger.
Stel dat ze het bij de geboorte te weten komt, of binnen enkele jaren.
Dan is het echt te laat.
Als ik het wou, had ik het al gezegd.
Het gaat niet over willen of niet.
Vraag je af of het belangrijk is voor je moeder.
Ze heeft het recht het te weten.
Dag, mama.
Alles goed? Wil je de deur opendoen?
Heb je chips gekocht? - Ja, ik heb chips gekocht.
Ben je hier? - Ik was boven met Lucie.
Gaat het?
Hoe was jullie afspraak?
Welke afspraak?
Met de werkneemster van Samir.
Ja. Het is goed gegaan.
En?
Zei je tegen Lucie dat ik naar Parijs kwam?
Nee. - Hoe wist ze het dan?
Wist ze het?
Hoe? - Weet ik niet.
Misschien leest ze je mails.
Waar moet dit? - Is er iets gebeurd?
Wil je een wandeling maken? - Nee, ik ben moe.
Wat is er, Ahmad?
Wil je naar papa gaan?
Als jij gaat, ga ik ook.
Jij moet hier blijven bij mama.
Ik wil bij jou zijn.
Dat is geen goed idee.
De vrouw van papa is speciaal.
Het lukt wel.
Is het waar wat Ahmad zegt?
Waarom deed je me dit aan?
Wat heb ik je misdaan, stomme trut?
Wat heb ik je misdaan?
Stop. Marie.
Wat doe je?
Kalmeer.
Rustig... Stop.
Laat me los. - Stop.
Laat me.
Je zou het haar niet kwalijk nemen. - Ga weg uit dit huis.
Ga naar buiten. - Laat me.
Ze heeft het al moeilijk genoeg.
Ik vroeg haar het je te vertellen.
Ze had me kunnen tegenhouden.
Ik had haar kunnen zeggen het voor zich te houden.
Had je dat liever gehad? - Zwijg!
Wat doe je hier nog? Ga weg!
Ik wil je niet meer zien!
- Stop.
Stop.
Ga naar je kamer.
Vooruit, liefje.
Jij schreef die mails, niet zij.
Ze stuurde ze gewoon door. - Ik wil je niet horen. Ga weg.
Ik haat het als je me de les wilt lezen. Ik walg ervan.
Ik lees je de les niet.
Jij vroeg me te komen om met Lucie te praten.
Ik vroeg je niet te komen voor Lucie.
Ik vroeg je om die stomme papieren te tekenen
na vier jaar. Om je nooit meer te hoeven zien.
Luister.
Waarom vroeg je het me vorig jaar niet?
Waarom moet ik hier zijn, in deze rotzooi?
Het kan me niet schelen. - Zonder te weten dat je gaat trouwen.
Lees je mails. - Je reserveerde geen hotel.
Wat?
Waarom laat je me in dezelfde kamer als zijn zoon slapen?
Ik schreef je een mail. - Het is om je te wreken.
Alleen daarom. - Je hebt gelijk.
Je hebt gelijk. Ben je blij?
En net voor we de rechtbank binnengaan...
vertel je dat je zwanger bent.
Waarom?
Kan je niet weggaan?
Wil je echt niet weggaan? Weggaan?
Alsjeblieft. - Ze gaat weg.
Lucie, waar ga je naartoe? Ga naar binnen.
Wie ben jij om dat te zeggen?
Maak het niet erger. Je moeder stelt het niet goed.
Waarom zei je het haar? - Je gaf de toestemming.
Ik had geen keuze. - Ik wou niet dat je je hele leven lijdt.
Lijd ik nu niet meer?
Gaat het goed met me?
Wacht.
Kun je me wat geld lenen?
Wacht. Ik ga met je mee.
Wacht.
Ik ga wel.
Mag ik je een vraag stellen?
Wat?
Wat stond er in die mails?
Ik weet het niet.
Kom naar huis.
Ahmad, kijk me aan.
Je mag je niet laten meeslepen.
Stop ermee.
Zoals ik met Mitra.
Stop ermee.
Niemand is onmisbaar.
Als ik vier jaar geleden niet weg was gegaan...
Was je een jaar later weggegaan.
Misschien twee jaar later.
Je bent niet gemaakt om hier te wonen.
Ik zei het je meteen al.
Je moet een keuze maken.
Aan beide kanten staan is onmogelijk.
Een spagaat is niets voor jou.
Wil je het hem zeggen?
Je hoeft het niet te zeggen.
Ga slapen.
Doe het licht uit.
Is Samir er? - Ja.
Dag. - Dag, Fouad.
Alles goed? - Ja.
Ben je bezig? - Nee. Kom binnen, ik kom.
Wat is dat allemaal? - Haar parfums.
Ik breng ze naar het ziekenhuis voor een test.
Het geheugen van de geur verdwijnt als laatste.
Is dat de jouwe?
Ze hield ervan.
Wat is er?
Niets.
Waarom kom je niet binnen? - Ik moet gaan.
Je verstopt je gevoelens. - Ik verstop niets voor jou.
Ga je me zeggen dat je niet blij bent?
Het is goed nieuws als ze nog kan reageren.
Wat wil je dat ik zeg?
Je zit vast tussen je vrouw en mij.
Ben je daar vandaag achter gekomen?
Nee.
Ik voel het al een hele tijd. - Sinds wanneer?
Hoezo, sinds wanneer?
Tot vorige week zei je zulke dingen niet.
Ik voelde het altijd al, maar durfde het niet te zeggen.
Misschien was ik niet zeker van mezelf.
Wat voelde je altijd al?
Ik moet de leegte van je vrouw opvullen.
En wiens leegte vul ik op?
Die van niemand. - Weet je zeker...
dat ik je mislukte huwelijk niet moet goed maken?
Dan droeg ik je kind niet. - Dat was een ongelukje.
Ik had het kunnen laten weghalen.
Je hield het om die man te laten verdwijnen.
Je te overtuigen van een nieuw begin,
maar je weet het zelf niet zeker.
Anders had je hem niet in huis genomen.
Denk je dat ik niet zie in welke toestand je bent?
Ik herken je niet meer sinds hij er is.
Dat is omdat ik de reden van haar zelfmoordpoging ken.
Laat haar hierbuiten.
Ze was op de hoogte. - Dat is het gezeur van je dochter.
Als ze iets wist, had ze het me verteld.
Heeft ze nooit iets over mij gezegd?
Wat had ze me kunnen zeggen?
Geen idee.
Waarom ik zoveel langskwam bijvoorbeeld?
Je was een klant voor haar.
Heeft ze je nooit verdacht? - Nee.
Ik had het graag gehad. Dat ze me vroeg of er iemand anders was.
Dat zou het bewijs geweest zijn dat ze om me gaf.
Lucie stuurde haar al onze mails.
Hoe kwam ze aan haar adres?
Je vrouw gaf het haar.
Ze hebben elkaar niet ontmoet.
Lucie belde haar in de stomerij.
Ze zei dat ze mails van ons had.
Dat ze haar die wilde opsturen.
Je vrouw stemde in.
Wanneer heeft ze gebeld?
De avond voor haar zelfmoord.
Kom even, Naima.
Na die ruzie met Céline,
toen ik haar zei weg te gaan,
is ze ooit nog teruggekomen? - Nee.
Ze kwam niet hierlangs naar binnen?
Nee, ik zag haar de laatste dagen niet.
Ze bleef altijd boven?
Ja. De laatste dag kwam ze naar beneden.
En de avond ervoor? - Nee, waarom?
Iemand zei me dat ze hierheen belde en met m'n vrouw praatte.
Ga maar.
Prettige dag. - Bedankt.
Hier. Kun jij het doen?
Het spijt me, mama.
Beloof me niet meer te liegen.
Wanneer loog ik tegen jou?
Toen je me zei dat je die mails verstuurd had.
Beloof je het?
Oké?
Waarom denk je dat ik loog?
De avond ervoor was ze niet in de stomerij.
Ik sprak met haar.
Nee. - Jawel.
Ze heeft een accent. - Zijn vrouw is Française.
Dag.
Waarom deed je het? - Wat?
Waarom heb je het gedaan?
Wat? - Waarom deed je je voor als m'n vrouw?
Mijn excuses.
Ik vraag geen excuses, wel waarom?
Spreek!
Ze hield niet van me. - Ze hield niet van jou.
Deed je haar iets? - Nee.
Waarom hield ze niet van jou?
Ze dacht dat we iets hadden. - Geloofde ze dat?
Waarom geloofde ze dat?
U liet me werken...
ik had geen papieren. Ze vertrouwde het niet.
Zei ze iets tegen jou? - Nee.
Waar haal je dit dan vandaan?
Ze maakte het me altijd lastig.
Ik dacht... - Jij dacht...
Ga weg.
Ze heeft me nooit gevraagd je te ontslaan.
Ze deed altijd dingen... - Laat los.
Ze deed dingen zodat je me zou ontslaan.
Wat voor dingen?
Vooruit. Wat voor dingen? Wat voor dingen?
Veel dingen. - Zoals wat?
Sorry.
Zoals wat?
De dag van de ruzie met de klant.
De klant wou de politie bellen en Céline wou dat ik bleef.
Ik mocht niet weggaan.
En dan?
De politie moest me komen controleren.
Is dat alles?
Ligt ze daarom in coma?
Naar buiten... Ga weg.
Ik haalde de jurk zelf uit de machine.
Ik streek hem, deed hem in de plastic zak.
Naar buiten. - Er was geen vlek. Ze deed vast iets.
Ik ben hier al een jaar
en ik heb nog nooit een vlek gezien. - Hoeveel moet ik je geven?
Ik ben er altijd. - Hoeveel?
Er was geen vlek. Er is nog nooit zo'n vlek geweest.
Céline moet het gedaan hebben. Ik zweer het.
Nee. - Ga weg.
Ga weg.
Ik wou dat ze wist dat er niets was tussen ons.
U was altijd boos en er niet met uw gedachten bij.
U dacht aan iemand anders en zij gaf mij de schuld.
De dag van de ruzie...
U nam m'n hand en ik moest blijven. Zij moest weggaan.
Onze blikken kruisten eventjes.
Ik zag wat ze dacht.
Door wat je gedaan hebt...
is de moeder van mijn kind...
al acht maanden een plant.
Niet door wat ik deed. - Jij gaf haar mailadres aan dat rotjoch.
Ze las die mails niet. Anders had ze alles geweten.
Waarom zou ze voor mijn neus wasmiddel drinken?
Ze zou zich voor de apotheek gedood hebben.
Of voor u, boven.
Waarom voor mij?
Komt ze niet meer?
Wie?
Naima.
Nee.
Waarom?
Ze deed iets dat niet goed is.
Maar ze zei sorry.
Sommige dingen kan je niet vergeven.
Zoals wat?
Wat heb je hier? - Niets.
Ik wil naar Léa.
Nu kan dat niet.
Wanneer?
Als we het weten van mama.
Wanneer weten we het? - Geen idee.
Ik verveel me hier, alleen.
Waarom kom je me niet bezoeken?
Ik vind het niet leuk beneden.
Dag. - Dag.
Ga je naar boven, Fouad? - Alles goed?
Ga ik daarna naar Marie?
Ga je spullen klaarmaken.
Vooruit.
Maak een tekening voor mama, oké? - Ja.
Ga zitten.
Denk je dat ze de mails kreeg?
Ik weet het niet. - Als ze ze gelezen had...
had ze gereageerd, je iets gezegd.
Sinds die ruzie met de klant spraken we niet meer.
We bleven kwaad tot het einde.
Zelfs als ze ze las...
Je zei gisteren...
dat het haar niet kon schelen dat er een ander was.
Kon het haar iets schelen?
Misschien.
Ik weet het niet. Ik wil over het heden praten.
Wat er gebeurd is, is voorbij.
Ik weet dat jij ons kind draagt.
We moeten het gewoon vergeten.
Kunnen we dat?
Het moet kunnen.
En als we het niet kunnen?
Gaat het beter met je pols? - Ik heb nog een beetje pijn.
Ben je niet naar de dokter geweest? - Het is een tekort aan calcium.
De baby eet het.
Hoeveel maanden ben je?
Iets meer dan twee maanden.
Ik dacht dat het door het verven kwam.
Ik weet het niet.
Het is mogelijk.
Ik wil je iets zeggen voor ik vertrek.
Over wat?
Over m'n vertrek vier jaar geleden.
Het is de moeite niet meer.
Ik wil je uitleggen waarom... - Nee.
Ik wil niet meer terug naar het verleden.
Vergeet het.
Dan ga ik. - En je spullen in de berging?
Ik wil ze niet.
Neem ze.
Dag.
Wat doen jullie? - De helikopter losmaken.
Hij zit vast.
Maakten jullie hem stuk? - Nee, hij zit vast.
Lukt het? - Wacht...
Pas op. Naar boven...
Ga je weg? - Ja.
Ja, ik ga weg.
Tot ziens, Fouad. - Tot ziens.
Tot ziens.
Er is jammer genoeg geen reactie.
Niets? - Ik heb niets gemeten.
Die schrammen op haar buik waren onvrijwillig?
Misschien. Zoals ik al zei,
deze tests zeggen niets over de staat van haar bewustzijn.
Voorheen krabde ze zich niet.
Ik kan me er niet over uitspreken.
Misschien zijn het de verpleegsters, wanneer ze haar verplaatsen.
Deze patiënten hebben een fragiele huid.
Maar, dokter...
Hoe kan ik zeker weten dat zij het niet is?
Met andere tests, maar...
zelfs al zijn ze weer negatief, de twijfel blijft.
We kunnen niets bevestigen.
Ik heb de parfums bij haar bed gezet.
Pardon, testte u ze allemaal?
Slechts één of twee.
Tot gauw.
Als je deze parfum ruikt...
knijp dan in m'n hand, Céline.